Zo, we zijn weer een week verder. Laat ik starten met het nieuws dat Valentijn het heel goed doet! We zijn erg trots op hem en hij weegt al meer dan een kilo!

Indien nog zwanger, dan zouden we nu in week 28 zitten. Ik rij nog steeds iedere dag 3x naar het ziekenhuis. ‘s morgensvroeg om mama te brengen en samen de ochtendverzorging te doen, ‘s middag om mama op te halen en snel hallo te zeggen en ‘s avonds gaan we samen om hem weer te verzorgen. De dagen zijn dus behoorlijk gevuld.

Maar zoals beloofd hieronder een overzicht van de stapjes die hij de afgelopen week weer heeft genomen.

Ademhalen
Vorige week kreeg Valentijn nog extra slagen om te ademen. Soms 40 en soms 30. Afgelopen week hebben ze deze slagen weggedaan. Dat betekent dat hij nu nog meer zelf ademt. Uiteraard krijgt hij wel hulp, want ze vullen zijn longblaasjes wel met extra druk om het ademhalen minder vermoeiend te maken. Hij begon met een druk van 5, daarna naar een druk van 4, maar vandaag helaas weer naar 5. Hij begon wat meer incidenten te vertonen en zijn ademhaling werd erg instabiel. De volgende stap zetten we over een aantal dagen wel weer! We vinden het al zo knap dat hij zonder die slagen ademt.

Gewicht
Dat gaat heel goed! Volgens de artsen eigenlijk “te goed”. Vanmorgen zou hij al 1240 gram wegen en dat betekent bijna 400 gram groeien in een week. Bij een dergelijke gewichtstoename vrezen ze ook voor het vasthouden van vocht, maar zijn zuurstofgehalte laat dat niet zien. Misschien een beetje vocht, maar dat hij flink is gegroeid is zeker! Hij heeft al een mooie trofee boven zijn couveuse voor zijn kilo-mijlpaal.

Voeding
De voeding gaat goed. Hij krijgt bijna elke dag een beetje meer voeding. Nu al 24x 7,5cc en dat betekent een aardig buisje moedermelk ieder uur. Jessy en ik mogen de voeding ook zelf geven. Via de maagsonde uiteraard, maar het is wel fijn om ook bij dit soort dingen betrokken te worden. Je moet het eten dan in een kwartiertje naar binnen brengen. Verder heeft hij naast de moedemelk ook geen extra voeding meer via een infuus. Dat betekent ook een infuus minder en dus een kans op een infectie minder. Dit infuus zat in zijn arm en dat betekent dat Valentijn nu ook zijn rechterarmpje weer vrij kan bewegen.

Infectie
Afgelopen zaterdag zijn ze weer gestopt met de antibiotica. Er was niets gevonden in zijn bloed dat wees op een infectie. Op dit moment houden ze hem wel weer wat beter in de gaten omdat hij wat onrustig is. Wij hopen dat dit gewoon even een bui is en hij vannacht en morgen weer “de oude” is. Maar goed, de antibiotica-politie staat weer op scherp.

Incidenten
Deze heeft hij de laatste dagen weer wat vaker. Dat komt natuurlijk omdat hij meer zelf moet doen met ademhalen, maar ook als hij wat moe is of zich niet heel lekker voelt. We schrikken steeds minder heftig, maar het blijft een nare situatie. Beter stopt hij met het stoppen van ademhalen.

Ductus
Afgelopen week is een echo gemaakt van de ductus van Valentijn. Ook al ziet alles er goed uit bij zijn hartje, is de beruchte ductus wel open en erg groot. Dat kan wel een probleem worden. Nu lijkt het of hij er (nog) geen last van heeft, maar ook dit houden ze in de gaten. Misschien moeten ze hem nog behandelen of zelfs opereren. Wij hopen van niet en op een wonder dat dit nutteloze bloedvat gewoon netjes zelf sluit.

Ander ziekenhuis
Het wordt weer heel druk in het Sophia ziekenhuis. De IC is weer een gekkenhuis nadat wij van een rustige eerste 10 dagen konden en mochten genieten. Dit is natuurlijk ook nadelig voor Valentijn zelf. Rust is natuurlijk altijd het beste. Ze beginnen nu vanuit het Sophia ons langzaam voor te bereiden dat het best wel eens zou kunnen dan Valentijn over 2 weken wel eens naar een ander ziekenhuis zou moeten gaan. Daar het Vlietland een couveuse afdeling heeft voor kindjes vanaf 32 weken, betekent dit dat we een tussenstop moeten maken in het SFG of het Maasstad Ziekenhuis.

Deze ziekenhuizen doen helaas niet aan het NIDCAP principe, dus dat moeten wij zelf dan maar meenemen. Wij zijn het namelijk gewend dat hij lekker veilig in zijn couveuse ligt en dat zijn ouders hem lekker verzorgen iedere dag.

Al met al had het nu natuurlijk veel en veel slechter kunnen gaan, dus we zijn erg dankbaar voor de ontwikkelingen die de kleine man maakt. We dromen er langzaam al van een kleine jongen in de box thuis (deze is namelijk vandaag inclusief babykamer en kinderwagen geleverd)….we weten dat dit nog ver weg is, maar Valentijn zet zijn eerste stapjes richting huis heel netjes en gestaag. Je bent welkom! Wij kunnen niet wachten!