Het is de tweede keer dat Argeweb met Webmee.tv komt. In 2006 bouwde Froukje voor de eerste keer haar eigen website en werden haar filmpjes maar liefst 255.000 keer bekeken. ‘Het was een enorm succes’, zegt Froukje de Both, ‘en het is de bedoeling dat we dit gaan evenaren. Ik heb er in ieder geval enorm veel zin in, zeker ook omdat we het nu sámen doen.’

Nieuw format
In het nieuwe format van Webmee.tv gaat Froukje op bezoek bij een aansprekend bedrijf of persoon die haar helpt bij het bouwen van haar eigen website. Voor de eerste aflevering bezoekt ze de drie jonge ondernemers van het succesvolle heavenaday.nl, een actie-verkoopsite voor vrouwen. Zij helpen Froukje op weg met informatie over waarop ze moet letten bij het design van een website. Ook gaat ze op visite bij de Art Director van Toscani, het creatieve interactieve bureau uit Maassluis. Natuurlijk krijgt ze hulp van co-presentatrice Relinde de Graaff, die in december uit vierhonderd deelneemsters werd gekozen als de nieuwe co-presentatrice van Froukje. Tijdens de in totaal acht afleveringen van Webmee.tv bezoeken Froukje en Relinde ondermeer WordPress Nederland, webhostingprovider Argeweb en coureur en succesvol eigenaar van meerdere online shops Tom Coronel. Zodoende krijgt de website van Froukje per aflevering steeds meer vorm. ‘Behalve leuk, is het enorm interessant en leerzaam’, weet Froukje. ‘Sinds de eerste serie in 2006 is er zoveel veranderd, dat het écht tijd werd dat we een nieuwe serie gingen opnemen. Ik kan nu al zeggen dat het super wordt.’

Relinde Report
Relinde de Graaff is al net zo enthousiast. De Amsterdamse krijgt haar eigen item in de show: Relinde Report. Ze gaat het land in op zoek naar interessante onderwerpen die te maken hebben met websites en social media. In de eerste uitzending bezoekt ze Netprofiler, een bedrijf dat zich bezighoudt met de wetenschap achter de opbouw van de website. In een apart item zal ze bovendien wekelijks een actueel onderwerp behandelen. ‘Eerst doe je mee aan de wedstrijd, daarna win je en dan mag je écht aan de slag. Ik vind dit zo leuk! Samenwerken met Froukje en daarbij ook mijn eigen items maken’, aldus De Graaff.

Webmee.tv
Webmee.tv is een platform waar je alles kunt leren over het bouwen van websites, het promoten van websites en alles wat daarmee te maken heeft. De online serie wordt gepresenteerd door Froukje de Both en co-presentatrice Relinde de Graaff en is vanaf vandaag te zien op Webmee.tv. Bovendien kan iedereen vanaf nu ook terecht op het nieuwe forum van het internetplatform. Uitermate geschikt voor inhoudelijke discussies en vragen over onderwerpen die te maken hebben met het bouwen van een website. Het team van Argeweb zal, net zoals de bedrijven die meewerken aan Webmee.tv, actief bijdragen aan het forum.

Ook al is het goed nieuws, is het toch wel erg wennen om weg te moeten uit het Sophia. Bij elkaar kwamen we er al 8 weken en het was allemaal erg vertouwd. We kenden alle verzorgers en relevante artsen en we hadden erg fijn contact met onze case-manager. En daarbij maken we natuurlijk graag plaats voor andere kleine kindjes die het hulp van het Sophia goed kunnen gebruiken.

Vol goede moed zijn Jessy en ik de afgelopen week bij alle ziekenhuizen in de buurt geweest om te kijken. Eerst kwamen we bij het SFG. Na het Sophia lijkt in eerste instantie geen ziekenhuis goed genoeg voor onze kleine man, maar we werden wel vriendelijk te woord gestaan en je merkt dat er een goede samenwerking is tussen het Sophia en het SFG. Het zou er ook een stuk rustiger zijn en voor ons gemakkelijk aan te rijden. Gewoon langs de A20. Helaas was het SFG vol en werd ons ook gevraagd om een alternatieve voorkeur te geven.

Alhoewel de couveuseafdeling er bij het Vlietland erg gezellig, rustig en prettig uitzag was dit met de leeftijd van Valentijn geen optie volgens het Sophia. De highcare afdeling in het Reinier de Graaf te delft was vergeleken het SFG echt een kamertje achterin met weinig ruimte, veel licht en totaal geen huiselijkheid. Dit wilde wij absoluut niet voor onze Valentijn. Dan was er nog het Maasstad. Helemaal mooi en nieuw, maar onhandig om te komen, nog onhandiger om te parkeren en Valentijn zou ook weer van een warmtebedje naar een couveuse moeten. Ook geen optie wat ons betreft.

We hebben bij het Sophia dus erg aangedrongen op een plaatsje in het SFG en op vrijdagmorgen kregen we te horen dat er plek zou zijn. Diezelfde morgen werd Valentijn per ambulance vervoerd. Meestal krijgen de kleintjes best wel een dip na het transport, maar het eerste weekend in het SFG verliep op zich prima. Tot maandag. Maandag was hij erg bleek, kreeg heel veel incidenten en op een gegeven moment zo’n lang incident (verlaagde hartslag en weinig zuurstof) dat ze bijna voor mij een bed konden klaarzetten. Gelukkig heeft Valentijn een ontzettend sterke moeder die er altijd voor hem is en zich niet gek laat maken. Mijn heldin! Daarna krabbelde hij gelukkig gisteravond wel iets op, maar er werd wel besloten hem een bloedtransfusie te geven. Dit is de afgelopen nacht gebeurd. Met dit nieuwe bloed heeft hij weer voldoende rode bloedlichaampjes voor een periode om het zuurstof te vervoeren.

Valentijn is qua beademing zondag van peep 5 naar peep 4 gegaan en we zouden deze week gaan trainen met een neusbril, maar dat laat nog op zich wachten. Na de incidenten zit hij weer op peep 5 en laten ze hem vandaag in ieder geval met rust.

Een heftige week weer, waar wij weer moeten wennen aan nieuwe mensen in het SFG, maar we hebben wel ook vertrouwen in dit ziekenhuis. We rijden er makkelijk heen, kunnen zelf gemakkelijk parkeren bij de golfbaan naast het ziekenhuis (waar we lid zijn) en de neonatoloog helpt ons heel fijn door deze periode heen.

Nu hopen dat het nieuwe bloed hem kracht geeft om verder de ademhulp af te bouwen, zodat de kleine man snel zelf kan ademen. Dan heeft hij tenminste niet meer zo’n dikke slang door zijn neus gedrukt en kunnen we langzaam eens gaan nadenken over eten en drinken. Er is nog genoeg te doen om naar huis te mogen! Go Valentijn!

En niet in de minste plaats omdat we een hele fijne week achter de rug hebben. Afgelopen vrijdag zou Valentijn worden geopereerd aan zijn ductus (zie vorige verslagen), maar dat werd donderdag toch nog afgeblazen, omdat ze vonden dat de gevolgen van de ductus toch iets minder waren geworden en afgesproken werd het weekend af te wachten. Een wonder! Het weekend heeft Valentijn het gelukkig heel goed gedaan. Ze zijn weer aan het testen met ademhalen zonder hulpslagen (lukt nu al bijna 48 uur met een druk van 6) en wellicht gaat de druk in de longen vandaag ook omlaag naar 5. De volgende stap is dan 4 en dan gaan ze testen met een neusbrilletje. Dat is de meest milde vorm van ademhalingshulp!

En ook is de kleine man de afgelopen week weer gegroeid. Van 1200 gram naar 1365 gram vanmorgen. Ook dat is belangrijke informatie om van de operatie af te zien. Vanmiddag na de visite horen we meer!

Wat we ook horen is dat bij het compleet afblazen van de ductus-operatie er ook geen reden meer is om de lieve jongen in het Sophia Kinderziekenhuis te houden. Hij zou dan geen IC patient meer worden, maar mag dan naar een High Care ziekenhuis. Dat zou het SFG in Rotterdam zijn, om vervolgens wellicht weer naar het Vlietland Ziekenhuis te gaan in Schiedam. Liever hebben wij niet te veel vervoer (dat is ontzettend zwaar voor zo’n kleintje), dus gaan we onderzoeken of we dan niet willen blijven in het SFG, danwel direct overplaatsing kunnen aanvragen naar het Vlietland. Vanmiddag gaan we bij allebei de afdelingen kijken! Erg spannend. En hoewel we eigenlijk helemaal niet weg willen uit het Sophia is het wel een grote stap voor Valentijn en moeten we deze mooie stap maar omarmen. Het Sophia is geen ziekenhuis vanwaar kinderen naar huis mogen, want de bedjes daar zijn schaars en hard nodig voor de volgende kleine kindjes.

Al met al een hele fijne week en dat gaan we vanavond dan ook vieren. Lekker uit eten (vlakbij het ziekenhuis, dat dan weer wel) en langzaam beginnen we te fantaseren hoe het zou zijn om je kindje gewoon thuis te mogen hebben. Wij zijn er klaar voor! 

We zijn donderdag gestart bij het bedirjf Netprofiler dat in onze eerste aflvering gaat vertellen over usabuility. Waar moet je nu precies rekening mee houden bij het bouwen van een website en ook gaat Reline met behulp van een eye-scan uitzoeken waar je als gebruiker nou het eerst op let bij het openen van een webpage. ‘s Middags zijn we langsgegaan bij de twitteraar van het jaar in de categorie journalistiek met een nieuwsitem over twitterverslaving. Dit item zal deze week al veschijnen op www.webmee.tv.

Met Froukje zijn we op vrijdag langs geweest bij de 3 jonge ondernemers van de vrouwelijke-koopjes-website heavenaday.nl en hebben we een interview gedaan met art director Randolph Plomp van Toscani over het daadwerkelijk zelf ontwerpen van een website. Het zijn interessante gesprekken geworden, dus een mooie eerste aflevering om het nieuwe seizoen mee af te trappen!

Het waren trouwens niet alleen interessante, maar ook erg gezellige dagen.
De eerste aflevering is vanaf 21 februari te zien op www.webmee.tv!

We hadden een shoot buiten in gedachte, omdat we een ‘urban’-achtige stijl wilde creëren, maar dit hebben we op het laatste moment toch afgeblazen. Een buitenshoot met -10 is echt voor niemand leuk. Ons reclamebureau kwam met twee mooie alternatieven. Een warme locatie voor Froukje en een toch nog koude locatie in een loods voor Relinde, dat meteen voelde als een echte ontgroening.

De foto’s zijn gemaakt door Annlies Koppert van Toscani en de eerste resultaten zie je hieronder. De komende weken zullen deze foto’s terugkomen op de website en uitingen van webmee.tv.

Nog geen 2 uur nadat ik vorige week mijn blog online zette ging het gelijk bergafwaarts met Valentijn. Veel incidenten en direct weer aan de antibiotica. Een hele hoge hartslag en hij zag ontzettend bleek. Ik was het behoorlijk zat. Waarom nou weer een infectie? We waren net de dag ervoor gestopt met de vorige kuur. De moed zakte echt even in mijn (en onze) schoenen, want ook de hulp bij ademhalen werd meteen weer opgeschroefd. Eerst naar 30 hulpslagen en vervolgens zelfs weer naar 40 en hij begon zelfs af te vallen.

Nu een week verder liggen de kaarten gelukkig weer anders en hopelijk blijft dit ook voorlopig zo. Het bleek geen infectie te zijn, maar waarschijnlijk gewoon heel erg vermoeid of toch last van de ductus (zie mijn vorige blogs voor meer info, al heb ik vanuit de wandelgangen vernomen dat de lezers van deze blog nu onderhand ook wel weten wat de ductus is….:-))

Vanaf vrijdag ging het weer goed met Valentijn! Hij kreeg kleur, het ademen ging weer naar behoren en de voeding ging erg goed. Wel vinden ze in het ziekenhuis dat hij wel iets meer mag groeien (nu 1200 gram), dus zijn ze gestart met extra eiwitten bij de voeding te doen. Wij vinden het al een hele grote jongen worden, maar de van de artsen mocht het wel “een onsje meer zijn”.

In het weekend hebben we erg lekker gebuideld en genoten van onze grote kleine man en ook zijn de slagen weer terug naar 30 gezet. Verder was er gisteren weer een hele grote stap. Hij mocht namelijk uit de couveuse en naar een warmtebedje! Hij kan zich goed op temperatuur houden, dus hebben ze dit geprobeerd en wij hopen dat hij het volhoudt. Het is namelijk veel en veel fijner. Je kunt hem beter zien, beter vasthouden, kusjes geven, makkelijker verschonen en zelfs aankleden. Een heel ander gezicht. Het begint steeds meer op een “normale” baby te lijken. Ook al is het maatje 40….zo is de weg naar week 40 ook veel leuker. Maar alles heeft een keerzijde. Nu je hem zo ziet liggen in de drang om hem mee te nemen nog veel groter, of om hem op te pakken en kapot te knuffelen. Het achterlaten van de kleine jongen wordt eigenlijk elke dag weer moeilijker. Maargoed, ik zal niet zeuren verder….We zijn immers al 4 weken dichterbij huis sinds 10 januari.

Wat betreft de ductus, dat krijgt nog wel een staartje. De kuren hebben helaas niets opgeleverd en straks gaan de artsen beslissen wat er gaat gebeuren. Gaan ze hem opereren of laten ze het nu nog even? Nu het weer zo goed gaat. Of gaat het toch beter als de ductus dicht is? Ik ben zelf uiteraard tegen opereren, maar aan de andere kant geeft het wel wat rust wanneer we het ductus-hoofdstuk een keer kunnen afsluiten. Ik laat deze beslissing maar bij de artsen (net als alle andere beslissingen )

Wij zijn nu in ieder geval weer erg gelukkig dat het zo goed gaat en we hopen dat het zo blijft gaan. Als hij niet wordt geopereerd gaan de hulpslagen er misschien vandaag weer af en kunnen we langzaam weer wat stapjes zetten naar een neusbrilletje, de meest milde vorm van hulp bij ademen.

Wij zijn nu af en toe gewoon een gezinnetje. Ook al liggen er nog 9 kinderen om ons heen, we proberen er wat van te maken!

Na een aantal gesprekken met collega’s en ook kijkende naar de resultaten van het onderzoek schort het volgens de mensen niet zo zeer aan de communicatie onderling, maar vooral aan de top-down communicatie. Men gaf aan niet genoeg te hebben aan de personeelspresentaties die eens per kwartaal worden gegeven en bij de groei die het bedrijf doormaakt weet je ook steeds minder over je collega’s. Een belangrijk punt om aan te pakken dus!

Persoonlijk vond ik nieuwsbrieven altijd een beetje overdreven in een kleine organisatie, maar er was zo’n behoorlijke vraag naar meer informatie, dat we in 2012 overstag zijn gegaan en tot nu toe met veel succes! De reacties zijn ontzettend positief!

Er zijn nu 3 nieuwsbrieven geintroduceerd per januari

• ANN Monthly. Een interne nieuwsbrief door en voor collega’s. Deze wordt gemaakt door de afdeling communicatie en bevat allerlei informatie over elkaar. Wie is er jarig? Wat maken mensen mee? Hoe gaat het met iemand? Ik vond het erg leuk om te lezen en er was duidelijk behoefte aan binnen de organisatie.
• MTV Nieuwsbrief. Ons ISO KwaliteitsManagementSysteem heet bij Argeweb “MtV-systeem” (maatregel ter verbetering). Dit is een database vol goeie ideeën om het bedrijf (nog) beter te maken. Daar niet alle ideeën direct kunnen worden opgepakt werd het minder aantrekkelijk om een “MtV” in te schieten. Met een maandelijkse update weten mensen exact wat de status is, welke MtV’s worden opgepakt en wat de statistieken zijn van dit systeem. Het systeem begint weer te leven! Deze nieuwsbrief wordt opgesteld door de kwaliteitsmanager.
• Management Update. Binnen 3 dagen na het maandelijkse MT-overleg krijgt iedereen een update van het overleg. Welke zaken zijn er besproken? Wat zijn er voor beslissingen genomen? Wat gaat er spelen in de nabije toekomst? UIteraard is het geen uittreksel van de notulen en kan niet alles gecommuniceerd worden, maar we geven hiermee wel veel meer transparantie dan voorheen. En dat wordt gewaardeerd. Deze update wordt gemaakt door het hoofd Marketing & Sales.

Daarnaast hebben we uiteraard nog onze personeelspresentaties en onze jaarplanning. De jaarplanning is ook volledig open voor alle medewerkers en ook dat is nieuw in 2012. Wanneer worden nieuwe producten gelanceerd? Wanneer starten campagnes? wanneer zijn de overleggen? Wanneer zijn de audits? Maar ook verjaardagen, personeelsuitjes en de weken van de funtioneringsgesprekken staan in deze agenda. En iedereen kan deze agenda zelf in hun outlook plaatsen (koppelen) en combineren met hun eigen agenda. Zo ontgaat het personeel niets en als er iets in de agenda wordt gewijzigd, dan wordt dit meegedeeld in de Management Update.

Op naar minimaal een 8 dit jaar voor (interne) communicatie!

Ik schreef vorige week al dat de antibiotica-politie op de loer lag door zijn instabiele waardes en ze zijn dan ook vorige week dinsdag weer uit voorzorg begonnen met antibiotica. En niet geheel onterecht, want uit zijn kweek kwam eind vorige week naar voren dat hij wel degelijk een infectie had. Een bloedbaaninfectie die hij waarschijnlijk te danken had aan het verwijderen van zijn infuus voor voedingstoffen (gebeurt vaker). Afgelopen vrijdag zijn ze een kuur van 7 dagen gestart met een ander soort antibiotica, die goed bij deze infectie past.

Dat hij niet helemaal lekker was is heel duidelijk geweest de afgelopen week. Heel veel incidenten (terugloop van de hartactie), onrustig eten en een veel hogere hartslag dan de eerste 2 weken. Ook het buidelen met mama en papa is de afgelopen week anders geweest. Valentijn was snel geirriteerd en wilde eigenlijk het liefste zonder herrie in zijn couveuse liggen. Een erg geprikkeld mannetje en dus wat ons betreft niet helemaal zichzelf. In hoeverre je natuurlijk in 3 weken al kunt zeggen dat je iemand goed kent.

Afgelopen zaterdag hadden we het wekelijkse gesprek met de arts. Naast zijn infectie vermoeden de artsen ook dat hij last heeft van zijn open ductus. Het (onnodige) bloedvat van de hoofdslagader naar de longen. Deze gaat bij de geboorte normaal dicht en het kan er nu voor zorgen dat Valentijn minder goed ademt en dat er te veel vocht bij zijn longentjes komt.

Afgelopen zondag is de behandeling gestart. Eerst een kuur van 3 dagen iboprufen, dat in sommige gevallen kan helpen de opening te dichten. Mocht dit woensdag nog niet gelukt zijn, dan starten ze nog eenzelfde kuur van 3 dagen. Indien de cardioloog nog steeds een open verbinding ziet bij de echo, dan is de volgende stap wellicht een operatie. Iets wat we niet willen (weer terug aan de beademing etc.), maar maar we wel rekening mee moeten houden aangezien de kuur bij meer dan de helft van de gevallen niet lukt. Mocht het wel lukken, dan trekken we uiteraard een mooie fles champagne open!

Verder lijkt Valentijn de afgelopen dagen wel iets te herstellen van zijn infectie en had hij gisteren weer een goede dag en heeft hij ook vannacht lekker doorgeslapen. De artsen zijn nog steeds trots op het kleine wonder en wij zijn dat natuurlijk nog veel meer! Vandaag ligt hij weer lekker urenlang bij mama.

Hij heeft de afgelopen week ook geleerd dat als hij niet lekker ligt en begint te mopperen, dat hij anders wordt neergelegd. Zo wordt het langzaam een echte baby

Het belooft dus weer een spannende week te worden. Gisteren hebben Jessy en ik samen gekeken naar NCRV Dokument over vroeggeboorte en kinderen 5 jaar later (iemand raadde ons dat aan!?). Geen echte aanrader, want in de aflevering van 23 januari streft er een klein kindje. Het ziekenhuis waar Valentijn nu ligt ziet er trouwens wel heel anders uit dan in deze documantaire (veel beter) en wij blijven vertrouwen houden dat hij er zonder kleerscheuren vanaf komt!

Indien nog zwanger, dan zouden we nu in week 28 zitten. Ik rij nog steeds iedere dag 3x naar het ziekenhuis. ‘s morgensvroeg om mama te brengen en samen de ochtendverzorging te doen, ‘s middag om mama op te halen en snel hallo te zeggen en ‘s avonds gaan we samen om hem weer te verzorgen. De dagen zijn dus behoorlijk gevuld.

Maar zoals beloofd hieronder een overzicht van de stapjes die hij de afgelopen week weer heeft genomen.

Ademhalen
Vorige week kreeg Valentijn nog extra slagen om te ademen. Soms 40 en soms 30. Afgelopen week hebben ze deze slagen weggedaan. Dat betekent dat hij nu nog meer zelf ademt. Uiteraard krijgt hij wel hulp, want ze vullen zijn longblaasjes wel met extra druk om het ademhalen minder vermoeiend te maken. Hij begon met een druk van 5, daarna naar een druk van 4, maar vandaag helaas weer naar 5. Hij begon wat meer incidenten te vertonen en zijn ademhaling werd erg instabiel. De volgende stap zetten we over een aantal dagen wel weer! We vinden het al zo knap dat hij zonder die slagen ademt.

Gewicht
Dat gaat heel goed! Volgens de artsen eigenlijk “te goed”. Vanmorgen zou hij al 1240 gram wegen en dat betekent bijna 400 gram groeien in een week. Bij een dergelijke gewichtstoename vrezen ze ook voor het vasthouden van vocht, maar zijn zuurstofgehalte laat dat niet zien. Misschien een beetje vocht, maar dat hij flink is gegroeid is zeker! Hij heeft al een mooie trofee boven zijn couveuse voor zijn kilo-mijlpaal.

Voeding
De voeding gaat goed. Hij krijgt bijna elke dag een beetje meer voeding. Nu al 24x 7,5cc en dat betekent een aardig buisje moedermelk ieder uur. Jessy en ik mogen de voeding ook zelf geven. Via de maagsonde uiteraard, maar het is wel fijn om ook bij dit soort dingen betrokken te worden. Je moet het eten dan in een kwartiertje naar binnen brengen. Verder heeft hij naast de moedemelk ook geen extra voeding meer via een infuus. Dat betekent ook een infuus minder en dus een kans op een infectie minder. Dit infuus zat in zijn arm en dat betekent dat Valentijn nu ook zijn rechterarmpje weer vrij kan bewegen.

Infectie
Afgelopen zaterdag zijn ze weer gestopt met de antibiotica. Er was niets gevonden in zijn bloed dat wees op een infectie. Op dit moment houden ze hem wel weer wat beter in de gaten omdat hij wat onrustig is. Wij hopen dat dit gewoon even een bui is en hij vannacht en morgen weer “de oude” is. Maar goed, de antibiotica-politie staat weer op scherp.

Incidenten
Deze heeft hij de laatste dagen weer wat vaker. Dat komt natuurlijk omdat hij meer zelf moet doen met ademhalen, maar ook als hij wat moe is of zich niet heel lekker voelt. We schrikken steeds minder heftig, maar het blijft een nare situatie. Beter stopt hij met het stoppen van ademhalen.

Ductus
Afgelopen week is een echo gemaakt van de ductus van Valentijn. Ook al ziet alles er goed uit bij zijn hartje, is de beruchte ductus wel open en erg groot. Dat kan wel een probleem worden. Nu lijkt het of hij er (nog) geen last van heeft, maar ook dit houden ze in de gaten. Misschien moeten ze hem nog behandelen of zelfs opereren. Wij hopen van niet en op een wonder dat dit nutteloze bloedvat gewoon netjes zelf sluit.

Ander ziekenhuis
Het wordt weer heel druk in het Sophia ziekenhuis. De IC is weer een gekkenhuis nadat wij van een rustige eerste 10 dagen konden en mochten genieten. Dit is natuurlijk ook nadelig voor Valentijn zelf. Rust is natuurlijk altijd het beste. Ze beginnen nu vanuit het Sophia ons langzaam voor te bereiden dat het best wel eens zou kunnen dan Valentijn over 2 weken wel eens naar een ander ziekenhuis zou moeten gaan. Daar het Vlietland een couveuse afdeling heeft voor kindjes vanaf 32 weken, betekent dit dat we een tussenstop moeten maken in het SFG of het Maasstad Ziekenhuis.

Deze ziekenhuizen doen helaas niet aan het NIDCAP principe, dus dat moeten wij zelf dan maar meenemen. Wij zijn het namelijk gewend dat hij lekker veilig in zijn couveuse ligt en dat zijn ouders hem lekker verzorgen iedere dag.

Al met al had het nu natuurlijk veel en veel slechter kunnen gaan, dus we zijn erg dankbaar voor de ontwikkelingen die de kleine man maakt. We dromen er langzaam al van een kleine jongen in de box thuis (deze is namelijk vandaag inclusief babykamer en kinderwagen geleverd)….we weten dat dit nog ver weg is, maar Valentijn zet zijn eerste stapjes richting huis heel netjes en gestaag. Je bent welkom! Wij kunnen niet wachten!

Er komen veel zaken op ons af en er zijn (gelukkig) heel veel mensen die met ons meeleven. Vandaar dat ik hier van week tot week wil meedelen hoe het gaat. Welke stapjes en sprongetjes we hebben gemaakt of juist niet.

Ik wil beginnen met het vertellen dat Valentijn het ontzettend goed doet. Hij doet de betekenis van zijn naam (gezond en sterk) tot nu toe echt eer aan. Daarnaast wil ik ook echt iedereen nogmaals bedanken voor de steun, de vele tweets, kaartjes, facebook berichten, smsjes en telefoontjes. Jessy en ik voelen echt dat we er niet alleen voor staan. Uiteraard kunnen we nu niet overal op reageren, maar weet dat het ons goed doet!

Intesive Care Neonatologie
Direct na de geboorte is Valentijn in een couveuse geplaatst op het IC van het Sophia Kinderziekenhuis, onderdeel van het Erasmus MC. De neonatologie afdeling bestaat uit 3 dezelfde units met allemaal ruimte voor 10 baby’s. Er wordt hier 24 uur per dag gelet op Valentijn. Op zijn hartslag, zijn temperatuur en zijn ademhaling. Er werken 150 mensen op deze 3 units. Deze afdeling van het Erasmus staat landelijk zeer hoog aangeschreven. Valentijn kan in zijn situatie niet op een betere plek zijn!

Verzorging
Er is 24 uur verzorging aanwezig voor Valentijn. We hebben altijd, op ieder moment van de dag, een aanspreekpunt. Deze verpleegster zorgt dan voor Valentijn. We kunnen 24 uur per dag binnenlopen en 24 uur per dag bellen om updates of om gewoon te zeggen dat we van hem houden. De verpleegsters zijn heel lief voor Valentijn en ook voor ons. We mogen helpen met verzorgen en ze leren ons hoe we met deze kleine baby moeten omgaan. Voor het verschonen van een mini-luier draaien deze kersverse ouders hun hand niet meer om. Het zijn in de regel echt lieve mensen waar je (als het dan toch moet) graag je kind bij achterlaat.

Ademhalen
Het is uiteraard erg belangrijk voor een mens om adem te halen. Ook voor Valentijn dus. Nu hij niet meer via de navelstreng vast zit aan zijn moeder moet hij op een veel te jonge leeftijd zelf ademhalen. En dat kost veel energie voor zo’n kleine jongen. Nadat hij geboren was heeft hij beademing gekregen tot op zijn longen. Een kleine tube werd er geplaatst door zijn stembanden. Het was dus huilen zonder geluid. Heel zielig om te zien, maar gelukkig mocht binnen 24 uur deze beademing al weg en kreeg hij een beademing tot in zijn keel en zonder zuurstof. De longen hebben wel een beetje de kans gehad om te rijpen, aangezien direct na het verliezen van het vruchtwater er corticosteroïden via een prik zijn toegediend bij Jessy. 
Omdat hij niet helemaal zelf kan ademen worden er ook extra teugen lucht naar binnen geblazen. Dit waren er eerst 40 per minuut en dit was afgelopen zondag verlaagd naar 30 per minuut. Omdat Valentijn door deze extra slagen veel lucht in zijn buik kreeg, wilde ze toch kijken of een andere vorm van ademhulp mogelijk is. Ze zijn dus overgegaan naar CPAP. Een manier van beademen waarbij de lieve jongen zelfstandig moet ademen, maar met een hoge druk wordt geholpen de longblaasjes open te houden. Het zou een stap vooruit zijn, maar hij reageerde er niet helemaal relaxed op. Dit kan dus morgen weer anders zijn. Sterker nog, het kan ook zo weer naar de zwaarste manier van beademen worden teruggebracht indien hij zijn energie nodig zou hebben voor bijvoorbeeld een infectie. Maar voorlopig gaat het nog de goede kant op!

Incidenten
Dit zijn momenten dat eerst het hartje van de baby terugloopt en vervolgens het hart van de ouders stil staat (!). Een hard signaal, rode lampjes en een hartslag dat terugloopt naar ver onder 100 terwijl je naar je zoon zit te kijken is niet een ervaring om over naar huis te schrijven. “Gelukkig” komt dit vaker voor en gaat het daarna vaak weer goed. Het kan komen omdat er bijvoorbeeld snot in zijn ademslangetje zit, omdat hij moet overgeven of gewoon omdat hij even vergeet te ademen. We zullen blij zijn als dat soort dingen niet meer voorkomen! Het kost ons elke keer 10 jaar van ons leven, maar we moeten er van de verpleegsters niet meer van schrikken.

Spijsvertering en voeding
Dat lijkt allemaal goed te gaan. Hij krijgt wat voedingstoffen direct in zijn hartje gespoten (glycose, eiwitten etc.), maar krijgt ook al steeds grotere porties moedermelk. Dit schijnt heel goed te zijn voor de kleine babies en het is voor mama fijn dat ze toch iets kan doen in deze bizare situatie. Hij geeft wel af en toe over, maar dat kan ook door de vele lucht in zijn buik komen. Dit houden ze nu goed in de gaten. Anders denken ze toch aan een (beginnende) infectie en gaan ze starten met antibiotica. Dus hou het binnen Valentijn!

Gele kleur
Het leverenzym dat de afvalstof bilirubine aan glucuronzuur koppelt (glucuronyltransferase) is bij Valentijn nog niet voldoende aanwezig. Hierdoor blijft er veel indirecte bilirubine in het bloed aanwezig waardoor hersenschade kan ontstaan. Ze verminderen de hoeveelheid bilirubine in het bloed door Valentijn onder een blauwe lamp (géén UV licht, wel blauw licht met golflengte 460 nanometer) te leggen. Hiervoor moet hij wel een plakker voor zijn ogen. Dat ziet er heel zielig uit. De lamp gaat nu de laatste tijd vaak aan en uit. Soms zijn de waarden goed, maar soms ook weer te laag en leggen ze hem weer onder deze blauwe lamp. Dit zal de komende tijd nog blijven schommelen.

Infecties
Een infectie is erg gevaarlijk voor zo’n extreem jonge man en helaas is hij hier wel gevoelig voor, aangezien hij nog bijna geen weerstand heeft. Bij de minste verdenking starten ze al een antibiotica behandeling. Ook bij de geboorte heeft hij deze behandeling direct gekregen, omdat ze dan nog niet weten of hij een infectie heeft. Voorzorg noemen ze dat. De laatste 3 dagen hebben ze het vaak over antibiotica, omdat hij een beetje vreemd reageert (qua kleur en qua overgeven). Wij gaan er voor alsnog van uit dat het geen infectie is, want zijn ademhaling en ontlasting is gewoon goed. Fingers crossed!

NIDCAP
Er is een methode ontwikkeld voor prematuren waarbij er echt naar het kind wordt gekeken. Niet alleen naar de metertjes op de monitor, maar echt naar het kindje zelf. Hoe reageert hij op zaken? Ook leggen ze hem lekker bedekt, zodat hij het idee heeft nog in een veilige baarmoeder te liggen. Het is een methode waarbij de ouders nauw betrokken worden, pijnlijke prikken altijd met liefdevolle ondersteuning worden gedaan en het kindje echt in de gaten wordt gehouden. Het doel van deze benadering is om de stress bij het kind te verminderen, de ontwikkeling te stimuleren en de band tussen ouders en kind te bevorderen. We zijn erg fijn dat Valentijn hier deel van uitmaakt. Uit onderzoek functioneren de hersenen en longen beter bij deze kinderen en liggen ze gemiddeld minder lang in het ziekenhuis.

Buidelen
Dit is het mooiste van alles! Iedere dag mag mama buidelen met de kleine jongen. Er wordt een luie stoel geplaatst naast de couveuse en daarin mag de moeder lekker een paar uur buidelen. Valentijn wordt dan op de borst van de moeder (of vader) gelegd en dan een deken er overheen. Echt contact met je kind! Uiteraard nog wel aan alle draadjes en slangetjes, maar het is een minimale tegemoetkoming in vergelijking met ouders die lekker hun kind mee naar huis kunnen nemen en mogen knuffelen. Dat missen wij als ouders natuurlijk ontzettend. Want net als alle ouders (en bij ons is het echt zo!) hebben wij echt het allerliefste jongentje van de wereld! Als de baby het goed doet, mag het elke dag. Ook ikzelf heb het een keer mogen ervaren. Super! Maar mama heeft voorrang!

Temperatuur
Een van de belangrijkste dingen van een couveuse is het op temperatuur houden van de jongen. Hoe minder hij zichzelf hoeft te verwarmen, hoe meer energie hij heeft voor andere zaken zoals ademen en groeien. De temperatuur schommelt wel af en toe bij Valentijn, maar dat wordt goed in de gaten gehouden.

Gewicht
Er wordt een feestje gevierd in het IC als een prematuur de kilo overgaat. Bij geboorte was Valentijn 940 gram, maar viel meteen 90 gram af naar 850. Nu klimt hij (heel) langzaam weer. Hoe zwaarder de baby, hoe beter de weerstand. Groeien jongen!

Ductus
Vandaag is een hartscan gemaakt en hebben ze (zoals ook verwacht) kunnen zien dat de ductus erg open is bij Valentijn. Een bloedvat dat bij een normale geboorte dichtgaat. Dit is namelijk alleen in de baarmoeder nodig, omdat het een afsnijroute is voor het bloed van de hoofdslagader naar de longen. Dit moet wel dicht gaan binnenkort, omdat anders het operationeel dicht moet worden gemaakt indien het voor ademhalingsproblemen zorgt. Het kan in sommige gevallen worden dichtgemaakt met Iboprufen. We horen vrijdag waarschijnlijk wat ze willen doen met de Ductus van Valentijn.

Zo…dit was een cursus neonatologie voor beginners, maar wij zijn al behoorlijk thuis in deze termen en procedures. Het belangrijkste is dat het nu gewoon goed gaat en dat versterkt ons in het vertrouwen dat hij in week 40 van de zwangerschap (15 april) gewoon lekker mee naar huis mag! Eerder mag ook